Wednesday, February 6, 2019

" Η μοίρα του ανθρώπου είναι να αγαπά αυτούς που ξεχνάνε..."

Στίχοι σκόρπιοι από το ομότιτλο βιβλίο-ποιητική συλλογή της κας Ρουμπίνη Μιτσοτάκη, το οποίο έτυχε να αναγνώσω σε ένα καφεζαχαροπλαστείο προχτές, τους οποίους δεν ενστερνίζομαι απολύτως...
Μάλιστα, η δημιουργική απασχόληση του κεντήματος αποτελεί την κατεξοχήν έκφραση των δικών μου συναισθημάτων, τα οποία αφιερώνω στους φίλους για τους οποίους εμπνέομαι τα χειροποιήματα, και μου θυμίζουν ακριβώς την αρχική σκέψη, την ενδιάμεση μορφή και την τελική αίσθηση!
Σας ευχαριστώ για την έμπνευση και η πρόσφατη θύμιση με παραπέμπει στο εξής χειροποίημα:


Η χαρά είναι μεγάλη
η συγκίνηση πολλή
μα ένα είναι σίγουρο 
ότι πάλι θα φανεί!
γιατί με όλο κάτι καταπιάνεται 
κάθε λεπτό, κάθε στιγμή
συνέχεια σε κίνηση, δεν κωλυσιεργεί,
όλα τα πράττει και ξανά από την αρχή,
ένας είναι ο κύριος Κ   φυλλής!!!

Και ήταν όλοι τους εκεί!!!

2 comments:

Ούτις / Ολίγιστος said...

Και η Χαρά μία είναι και μοναδική!
Είναι ελάχιστοι αυτοί
που, έτσι, εκφράζουν τα αισθήματά τους. . .
Μοιάζει τυπικό, μα δεν είναι:
Ευχαριστώ πολύ Χαρά, να είσαστε όλοι Καλά!

αείποτε / ολίγιστος

Chara Bouraimi said...

Τιμή μου που σας γνωρίζω! Να είστε πάντα καλά και να περνάτε όμορφα και δημιουργικά!