"And when the road stops, I'm gonna keep on, until I end up in the place that I belong..."

Τραγούδι του Kwabs με τίτλο WALK μου άρεσε από παλιά στο ραδιόφωνο, και κάπως έτσι μου δημιουργήθηκε η ανάγκη να γράψω για αυτά που μας ωθούν παραπέρα. Συνήθως θέλουμε να αλλάξουμε μία στάση ζωής που δε μας ικανοποιεί και επειδή επιδιώκουμε πάντα το καλύτερο για τον εαυτό μας, οφείλουμε να κοιτάμε μόνο μπροστά. Στο διάβα μας συναντάμε διάφορα εμπόδια, ανθρώπους που αξίζουν και που δεν αξίζουν καν, και κρατάμε συνήθως μέσα μας τα θετικά ή άντε και κάποιο μυστικό κατά δικό μας για να νιώσουμε ότι είμαστε καλύτερα μόνοι μας παρά να μοιραζόμαστε το χρόνο μας με κακή παρέα.
Λίγες και δυσεύρετες οι καλές παρέες, και οι περισσότεροι το δικό τους χαβά έχουν και κατακαλόκαιρο όντας μία παύση εργασιών κεντήματος επιβάλλεται και επιστρέφοντας θα δούμε.
Καλά μπάνια, καλό καλοκαίρι και καλή ξεκούραση σε όλες και σε όλους σας...
Να μένετε υγιείς, χαρούμενοι και καλή καρδιά!

Και το γνωστό χειροποίημα:

όταν ήμουν μωρό σκεφτόμουν το μπιμπερό,
μεγαλώνοντας έπινα σε ποτήρι στρογγυλό,
όχι πολύ βαθύ ούτε και ρηχό,
τόσο ώστε να συγκρατεί το κατάλληλο νερό,
να μη χρειάζεται γέμισμα συχνό,
δεν πίνω άλλωστε πολύ, ποτέ σχεδόν ποτό,
θα ήθελα να πιστέψω ότι γίνεται βύσσινο καλό,
υποβρύχιο καλοκαιρινό,
και με αγάπη ντύνεται όλο αυτό, 
με αναμνήσεις από χρόνο παλιό,
δίνουν έστω χαμόγελο γλυκό.

"Κάθε άνθρωπος πρέπει να επιλέγει πόση αλήθεια μπορεί να αντέξει..."

Πόσο μου αρέσει αυτή η φράση του γνωστού ψυχοθεραπευτή - συγγραφέα Irvin D. Yalom.

Πόσο χαιρόμαστε μερικές φορές με απλά τηλεφωνήματα, απλές συνομιλίες, απλά καθημερινά πράγματα και ασχολίες που μας έλειψαν λίγο η πολύ αυτό διάστημα του περιορισμού μας σε λίγα τετραγωνικά μέτρα .

Επιπλέον, η ενασχόληση ειδικά αυτήν την περίοδο με εκπαιδευτικά και ψυχαγωγικά θέματα για παιδιά κατέστη εν μέρει επιτακτική καλύπτοντας το κενό των σχολικών ωρών και δραστηριοτήτων.

Να αναφέρω ότι γνωρίζω πλέον πλήθος (και ήθος !) πολλών παραμυθιών, κλασικών ως επί των πλείστων αλλά και μερικών νεότερων, με αυτό το ευτυχές τέλος να τα κυριεύει πάντα, σαν να δίνει τη λύτρωση στον αναγνώστη που την επιζητά για να διαβάσει παρακάτω και να περάσει την ώρα του με αισιόδοξες σκέψεις πέραν της κοινής λογικής και ωμής πραγματικότητας. Ίσως γιατί η ίδια η ζωή ομοιάζει περισσότερο σε φανταστική ιστορία, με όχι και τόσο πρωτότυπο σενάριο και με σκηνοθετική ανεπάρκεια καθότι θα απαιτούνταν χιλιάδες βοηθοί σκηνοθέτες τουλάχιστον για να οργανώσουν τα εκατομμύρια ηθοποιών και άλλα τόσα εκατομμύρια κομπάρσων ώστε να ζήσουν όλοι στο τέλος καλά και εμείς καλύτερα ..happily ever after στην επικρατούσα γλώσσα ...

Μας λείπει αυτό το χαρούμενο τέλος στην καθημερινότητα και το επιδιώκουμε στα φανταστικά έργα μυθοπλασίας μερικά από τα οποία είναι αριστουργήματα σύλληψης ιδέας, συγγραφής και πλοκής;

Από τα πιο μικρά έως τα μεγάλα έργα προκύπτουν ενδιαφέρουσες σκέψεις, και πάντα ο καθένας στέκεται στο σημείο που εκείνον τον εκφράζει περισσότερο και αναλόγως την εποχή, τη ψυχολογική του κατάσταση και την εν γένει παιδεία του ...

Θα περιοριστώ να εκφράσω τη δική μου αναζήτηση της χαράς σε όλα τα γραπτά κείμενα που με ωθεί να ονειρευτώ, να φανταστώ, να εσωτερικεύσω αυτή την αίσθηση και να την εξωτερικεύσω μετά π.χ. με ένα κέντημα, με ότι καθείς ευχαριστιέται σε κάθε περίπτωση ας πούμε.

Λίγες οι πραγματικές χαρές, και αξίζει να μοιράζονται προφορικά ή γραπτά για να πληθαίνουν και ίσως τότε γίνουν όλα καλύτερα!!!!....

Σας χαιρετώ προσωρινώς ελπίζω και προσεχώς καλύτερα που λένε... με ένα χειροποίημα πάντα:

Τι ήθελα το τώρα,
Μου ήρθε το μετά,
Καλύτερα μου είπαν πάρτο,
Γιατί κι αυτό θα χαθεί πιθανά,
Μα γελάστηκα και ήρθε το ύστερο αργά,
Προσπάθησα να σώσω το αύριο σήμερα,
Αλλά αντί και γι αυτό μου έστειλαν κάτι κείμενα,
Χωρίς νόημα προφανές στα σίγουρα,
Λέξεις κλειδιά και σκόρπια αινίγματα,
Πήρα χαρτί μολύβι να λύσω μπλεγμένα σύρματα,
Τηλεφωνικές γραμμές μου φάνηκαν μα ήταν τρίμματα,
Χωρίς αφέντη πράγματα του νου, φαντασίας αποκυήματα,
Ψάξε βρες ποιος θέλει κάτι να σου πει με τα ποιήματα,
Αν τελικά βρεθεί στείλε του Χαιρετίσματα !

Βήματα γοργά πάμε για άλλα ...προσεχώς καλύτερα...

Πηγή: https://melaplanet.com/i-proetoimasia-toy-doroy-mas-kai-ta-aproopta-telos-kalo-ola-kala/

Το κέντημα λοιπόν είναι απλό.

 

 

 

Ξεκινάς μια ηλιόλουστη μέρα, σαν κι αυτή,

και καθήμενη πάντα,

αυτά που βλέπεις με την δική σου οπτική όμορφα,

άξια να περάσουν στο χωροχρόνο,

τα σκέφτεσαι, τα σχεδιάζεις, τα πράττεις,

δηλαδή τα κεντάς σε ένα ύφασμα, σε μία πετσέτα, όπως εδώ, και ιδού το αποτέλεσμα!

Συνήθως τα πλαισιώνεις, τα συντροφεύεις,  

όπως όλα τα πράγματα, με λίγα όμορφα λουλούδια,

ας είναι μοσχομυριστά, όπως αρμόζει στη Ζωή του καθενός!!

 

Και ένα ποίημα που να ταιριάζει,

θεωρώ ότι του μοιάζει,

προσπαθώ να μην ταράζει,

τη γαλήνη όταν χαράζει

καινούρια μέρα θα είναι αυτή

πάμε πάλι απ' την αρχή :

 

Για ν' ανθίσει η αγάπη,

Θέλει λουλούδια, θέλει άνθη,

Θέλει και καλή καρδιά,

να χωράει τα Πολλά!

Χρώματα και μυρωδικά

περίτεχνα λόγια και αξιόλογα πτυχία,

τι σου είναι όλα αυτά

Αν δεν έχει και λατρεία,

να σου δείχνει σε μια ολάκερη αγκαλιά,

του Κόσμου σου, του κόσμου του, τα αλλοτινά!