Love is just a lie made to make you true...

A song's lyric....

 

alternate...

 

Just because is March...

 

Feel free to leave a comment, so as to know you better... 

 

Something true...it's a matter of faith

Around this time of year, something handmade (clay from Georgia) and cross-stitching by me for good friends and loved ones, and it goes like that:

 

What an irony,

living in agony,

for your choice,

has no point,

knowing someone well,

or staying in dark's hell,

thinking is better there,

giving no way to something else,

like trying to find love,

 

and forget that we are all made of,..

 

look your eyes, find the strength 

to feel, to care,

to tell the truth

and live yours dreams

or leave your dreams...

" Η μοίρα του ανθρώπου είναι να αγαπά αυτούς που ξεχνάνε..."

Στίχοι σκόρπιοι από το ομότιτλο βιβλίο-ποιητική συλλογή της κας Ρουμπίνη Μιτσοτάκη, το οποίο έτυχε να αναγνώσω σε ένα καφεζαχαροπλαστείο προχτές, τους οποίους δεν ενστερνίζομαι απολύτως...

Μάλιστα, η δημιουργική απασχόληση του κεντήματος αποτελεί την κατεξοχήν έκφραση των δικών μου συναισθημάτων, τα οποία αφιερώνω στους φίλους για τους οποίους εμπνέομαι τα χειροποιήματα, και μου θυμίζουν ακριβώς την αρχική σκέψη, την ενδιάμεση μορφή και την τελική αίσθηση!

Σας ευχαριστώ για την έμπνευση και η πρόσφατη θύμιση με παραπέμπει στο εξής χειροποίημα:

Η χαρά είναι μεγάλη

η συγκίνηση πολλή

μα ένα είναι σίγουρο 

ότι πάλι θα φανεί!

γιατί με όλο κάτι καταπιάνεται 

κάθε λεπτό, κάθε στιγμή

συνέχεια σε κίνηση, δεν κωλυσιεργεί,

όλα τα πράττει και ξανά από την αρχή,

ένας είναι ο κύριος Κ   φυλλής!!!

Και ήταν όλοι τους εκεί!!!

Καλή Χρονιά γεμάτη όμορφα όνειρα που γίνονται πραγματικότητα...

Αρχές του 2019, νέο ξεκίνημα της καινούργιας χρονιάς, και χαρούμενες σκέψεις έρχονται, για αγαπημένους και αγαπημένες συνήθειες, κυρίως το κέντημα !!!

Το κέντημα είναι σαν την Αγάπη!

Η αγάπη είναι σαν την ανάσα, μπορεί να είναι κλεφτή ή βαθιά, σιγανή ή δυνατή, επιφανειακή ή σίγουρη, ανακουφιστική, μπορεί να διαρκεί (για πάντα) , είναι η ίδια η ΖΩΗ, αλλά τι ωραιότερο από το να την μοιράζεσαι, με ένα φιλί?

 

 

Αφού ευχαριστήσω για τη διαφωτιστική καθοδήγηση στο καινούργιο πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνων, συνεχίζω στο γνωστό χειροποίημα...

 

 

Το κέντημα είναι σαν την Αγάπη,

που ξεκινά με κόμπο στο στομάχι,

και δεν είναι το μόνο σημάδι,

συνεχίζει να υπάρχει και στο σκοτάδι,

σαν μια αράχνη να πλέκει το αδράχτι

που χωρίς να το πολυκαταλάβεις βρίσκεσαι σε μάχη,

ανάμεσα στο τώρα, το μετά και το πριν

να αλλάζεις τη διάθεση σου με ένα μόνο ντριν,

αν ξυπνούσες το πρωί μοναχά με τη σκέψη αυτή,

αν το βράδυ ξεχνιόσουν πάλι (πλάι) μέχρι την αυγή,

αν δεν κοιμόσουν επειδή υπάρχει ΑΥΤΗ!

αν ο κόσμος σου γινόταν καλύτερος απλά επειδή γυρίζετε μαζί,

αν όλα αυτά διαρκούσαν για μια ΖΩΗ?

τότε θα είχε νόημα η κάθε σου ΣΤΙΓΜΗ?

 

Να Ζείτε τη στιγμή, Να Αγαπάτε αληθινά ,

Να Χαίρεστε τη Ζωή και την Αγάπη!

δεύτερη ευκαιρία συνήθως δεν έχει...

Υγεία και Αγάπη...

 Κάθε χρόνο τέτοια εποχή έρχονται Χριστούγεννα!!!

Οπότε είναι μία καλή περίοδος, τέλος του χρόνου για να θέτεις νέους στόχους για τη νέα χρονιά που έρχεται, να δημιουργείς, αλλά και να ανταλλάσσεις  ευχές, επισκέψεις (όχι απαραίτητα δώρα εκτός εάν είναι από καρδιάς)

 Κατά το σύνηθες και γω, θα δημιουργήσω...α και με ένα είδος ποιήματος θα ευχηθώ..

 η Υγεία είναι Χαρά,

η Αγάπη είναι Χαρά,

η Δημιουργία είναι Χαρά,

η Τύχη είναι Χαρά, 

σε μία σειρά,

η Ζωή είναι Χαρά, 

γι αυτό το 2019,

αλλά και κάθε χρονιά...

Όσο μπορείτε και θελήσετε, ή σας τύχει : 

Αγαπάτε,

Δημιουργείτε,

Ζήστε την στιγμή

γιατί δεύτερη ευκαιρία δεν έχει...

Να τολμήσω οφείλω, πετύχω δεν πετύχω...

Ολοι έχουμε από κάτι, το αγαπημένο!


Ένα αγαπημένο χρώμα, ένα αγαπημένο φαγητό, έναν αγαπημένο φίλο, έναν αγαπημένο καθηγητή, έναν αγαπημένο συνάδελφο, ένα αγαπημένο τραγούδι, ένα αγαπημένο ποίημα, έναν αγαπημένο πίνακα, ένα αγαπημένο βιβλίο, ένα αγαπημένο blog, ένα αγαπημένο χόμπυ!!!όπως το κέντημα!!!...

Ας δούμε αγαπημένες δημιουργίες, για αγαπημένους, πολύ αγαπημένους...

Μια αγαπημένη συνήθεια κάνω 
κάθε πρωί σε πρώτο πλάνο, 
μα καθίσω δεν καθίσω κάτω, 
παίξω ή δεν παίξω πιάνο, 
με αυτοκίνητο ή αεροπλάνο, 
περπατώντας ή με τρένο,

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ BLOG

με κιθάρα ή βιολοντσέλο,
θα σας χαρίσω ένα δώρο,

για να δείξω πόσο,

σας λατρεύω και σας εκτιμώ,
και σας αγαπώ μπορώ να πώ,
τόσο όσο ένα ΚΕΝΤΗΜΑ ΚΕΝΤΗΤΟ!

και άλλο τόσο...

I may not be there yet but I am closer than I was yesterday...

It's a new day, in November so let's stitch something new...

How is it called?

if you look at one's eyes but you do not see him;

then you see him, but he is not the mirror of your soul?

when you are the mirror of his soul, but are you not ?

if you are indeed but yourself is not him;

then he is yourself, but are you not there?

when you are there, but you cannot touch him?

if you touch him but you cannot smell him;

then you smell him, but you cannot feel him?

when you feel him, but you cannot talk to him?

if you talk to him but you cannot approach him;

then you approach him, but you cannot think?

when you think of him, but you cannot reach him?

if you reach him, but fear ruin it;

then you are afraid, but you don't do it?

when you do it, but you are afraid that you will ruin it?

In the end?

 it's a new dawn...